| Artikel |
Sonneveld voor Altijd! [Opus One & Noord West Producties]
Wim Sonneveld, is die nog wel van deze tijd? De cabaretier overleed immers al in 1974. De makers van ‘Sonneveld voor altijd’ laten echter zien dat je heel goed een eigentijdse voorstelling kunt maken met het materiaal van één van de grootste Nederlandse artiesten aller tijden. Klassiekers als ‘Het dorp’ en ‘Aan de Amsterdamse grachten’ worden gezongen door Trudy Labij, Syb van der Ploeg, Roberto de Groot, Suzan Seegers en –heel verrassend- Frits Sissing.
Copyright Roy Beusker Dit had een heel cynisch stukje kunnen worden. Want Frits Sissing in een liedjesprogramma? De presentator die tijdens grote amusementsprogramma's met een hoog musicalgehalte regelmatig een showtrap af mag dalen (zoals recentelijk in ‘Op zoek naar Mary Poppins’), maar al meerdere keren bewees zelf geen noot te kunnen zingen? Uw recensent verheugde zich bij voorbaat al op wat ongetwijfeld een gênante vertoning zou gaan worden. Maar soms moet je toegeven dat je ongelijk hebt. Bij deze dus; Frits Sissing kan wèl zingen. Zijn zangstem is zeker niet zo getraind als die van de andere twee mannen uit de cast, maar hij kan klassiekers als ‘Josefien’ en ‘Margootje’ (precies, die met dat peugootje) verrassend goed brengen. Zo, dan is dat misverstand de wereld uit.
Op de step
De echte zangtalenten in de voorstelling zijn Suzan Seegers, Roberto de Groot en Syb van der Ploeg. Seegers is bij het grote publiek vooral bekend als finaliste van ‘Op zoek naar Evita’ en daarnaast uit musicalproducties als ‘Les Misérables’ en ‘Urinetown’. Een klein meisje met een grootse stem die ook haar acteertalent bij deze voorstelling kan laten zien. De Groot speelde de rol van Juan Perón in de musical ‘Evita’ en is vocaal de sterkste van de mannen. Van der Ploeg (voormalig zanger van de Friese band De Kast) laat zien meer te kunnen dan popliedjes zingen. Dit uit zich vooral tijdens het integere gebrachte ‘Het dorp’. Daarnaast blijkt hij trouwens ook goed vooruit te kunnen op een step. Actrice Trudy Labij heeft tijdens de voorstelling regelmatig de lachers op de hand, maar is vocaal erg zwak.
Krentenmikken
Copyright Roy Beusker Er zit geen verhaal in de voorstelling, maar het publiek maakt kennis met de echte Wim Sonneveld door middel van citaten uit interviews (gebracht als dialoog tussen de zangers) en stukjes uit sketches. Het beroemde stukje over de krentenmikken die tijdens het defilé op Koninginnedag achter de rododendrons worden gesodemieterd ontbreekt natuurlijk niet. Voor de toeschouwers –met name senioren- heel herkenbaar. De vraag is of een voorstelling over Sonneveld ook interessant is voor mensen van –pak ‘m beet- onder de 40. Het defilé van Soestdijk is iets uit een ver verleden (en wat zijn eigenlijk krentenmikken?) en liedjes met titels als ‘In een rijtuigie’ en ‘Tuintje in mijn hart’ zullen ook geen drommen jongeren naar het theater lokken. De voorstelling heeft echter een fris karakter en humor. De kostuums (verzorgd door de flamboyante ontwerper Jan Aarntzen) zijn kleurrijk en helemaal van deze tijd. En hoewel een tekst als “Mijn moeder vond jou een lellebel’’ de moderne luisteraar pijn aan de oren doet, is het meeste materiaal van Sonneveld tijdloos. Het belangrijkste is echter dat ‘Sonneveld voor altijd’ geen statisch theaterconcert is, maar dat elk nummer op een originele manier wordt gebracht – soms met behulp van steppen, rare hoedjes en keukenschorten. Voor generatiegenoten van Sonneveld een feest der herkenning, voor het jongere publiek een leuke kennismaking met de beroemde cabaretier.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|