Wie zegt
dat het huwelijk iets moois is? Wat kan het toch hard zijn om samen te
leven! Schelden doet wel degelijk pijn. Bijvoorbeeld wanneer een
gefrustreerde vrouw tegen haar niet superslanke, kale man zegt dat hij
een vetplant is; een cactus zonder stekels. Au!
Copyright Robin Vogel In
het toneelstuk 'ISTLOM?' ('Is there life on Mars?'), geschreven door
Don Duys voor de Vogelfabriek, volgen de sneren elkaar in rap tempo op.
Meestal zijn de opmerkingen grappig, maar soms ook pijnlijk of geven ze
stof tot nadenken. Het is 2025, het echtpaar Harold, gespeeld door Harm
van Geel en Eva, door Christine van Stralen, heeft een reis naar Mars
gewonnen en kan door omstandigheden niet meer terug naar aarde. Ze
zullen het hier moeten rooien en dus hebben ze hobby's ontwikkeld om de
verveling tegen te gaan. De man knutselt en de vrouw verzorgt planten.
Sinds kort maakt ze ook gedichten die werkelijk hilarisch zijn. (Zo
draagt ze een gedicht voor genaamd 'Koffiepad' dat zo geestig is, dat
je alleen al daarvoor naar het stuk zou moeten gaan.)
Rake opmerkingen
Angelina,
vertolkt door Sanne Vogel, komt na een poos op en het blijft
onduidelijk wat haar rol in het geheel zal zijn. Is het een kind waar
vooral Eva al zo lang op heeft gewacht en dat haar leegte zal vullen?
Of is ze een vijand, bijvoorbeeld wanneer ze aan Harold vraagt of hij
haar tieten wil zien en er even aan wil likken? Of wanneer ze hem
genadeloos aanpakt en onvoorwaardelijk de kant van Eva kiest? Is ze een
buitenaards wezen? Moet het echtpaar blij met haar zijn of wellicht
juist op hun hoede? Met haar bijzondere manier van praten en rake
opmerkingen weet ze Eva en Harold menigmaal op het verkeerde been te
zetten. Ze gedraagt zich kinderlijk, maar ook juist heel intelligent en
wijs.
Levend of dood
Copyright Robin Vogel
'ISTLOM?' Is een geestig maar ook pijnlijk stuk dat je met de neus op
de feiten drukt. Je wordt op hilarische wijze geconfronteerd met de
minder leuke kanten aan een huwelijk, maar ook met een aantal
misstanden in de maatschappij. Het einde kwam een beetje abrupt, hoewel
dat ook weer erg goed in het thema past. Je vraagt je namelijk
voortdurend af: léven deze mensen wel, of zijn ze eigenlijk al jaren
dood? Het echtpaar wordt zonder het te merken oud en de tijd is hen
door de vingers geglipt. Van echt leven kan dus geen
sprake zijn geweest. Christine van Stralen (bekend als moeder van Desie
in de jeugdserie Dunya & Desie) speelt overtuigend een harde,
cynische vrouw die teleurgesteld is in het leven en in het huwelijk.
Harm van Geel (onder meer van Huis aan de Werf) speelt zo goed een schlemiel dat
je een aantal keer echt medelijden met hem krijgt. Je zou hem willen
toeschreeuwen: doe iets! Je hoeft dit niet te pikken! Ook Sanne Vogel
(Parade, Het Schnitzelparadijs) weet precies de vertwijfeling te zaaien
om het echtpaar nog meer te doen wankelen. Intelligente en geestige
teksten met daarnaast een mooi en doeltreffend decor zorgen bovendien
voor de finishing touch.