In amper twee jaar tijd zijn er maar liefst drie versies van de musical 'Fame' in ons land te zien. Het verhaal is mateloos populair bij producenten en ook bij het publiek dat massaal kaarten blijft kopen. En dat terwijl het verhaal over het wel en wee van de dans-, zang- en muziekleerlingen niet het makkelijkst is om te brengen op het toneel. Het dreigt al snel langdradig te worden door de verschillende verhaallijnen. Ook deze versie van V&V Entertainment heeft daar op den duur last van, maar dankzij de vlotte aanpak van regisseur Martin Michel word je geen tijd gegund om te geeuwen. De energie van de acteurs knalt van het toneel af. Ze pakken de kans om van 'Fame' een succes te maken.
Copyright Roy Beusker
Goed gecast
Elke acteur heeft een rol gekregen die ook echt goed bij hem of haar past. Zelfs Jim Bakkum kan goed uit de voeten met de rol van Nick, een rustige serieuze toneelstudent. Hij is qua naam een leuke publiekstrekker, maar qua zang niet de beste en soepel dansen gaat hem niet makkelijk af. Voor wie moet je dan wel komen kijken? Kim-Lian van der Meij bijvoorbeeld, zolang zij nog te zien is tot haar zwangerschapsverlof. Al zou haar zang nog wat beter kunnen, maar haar acteerprestaties zijn ontroerend. Ze is geloofwaardig als meisje dat haar dromen achterna gaat en diep wordt teleurgesteld. Het is bijna jammer dat we haar echte ondergang niet te zien krijgen, wat in andere versies vaak wel het geval was. Van de studenten vallen verder William Spaaij op als de vrolijke en seksistische Joe, Talita Angwarmasse als de mollige Mabel die graag eet en danst en een geweldige gospel laat horen en Juvani Richardson als Tyrone die veel indruk maakt als hij woest is. En eindelijk zijn ook de docenten eens goed gecast. Vooral Doris Baaten als docent drama en schoolhoofd valt op, al is het voor haar niet zo moeilijk om geloofwaardig over te komen aangezien ze zelf gastdocent is de Rotterdamse Hogeschool voor Muziek en Dans.
Copyright Roy Beusker
