| Artikel |
In ‘Drei Farben’ worden op een intelligente manier drie verhalen door elkaar gevlochten. De verhalen, rood, wit en blauw, staan voor de Franse vlag en de waarden die zijn voortgekomen uit de Franse Revolutie. De verhalen lopen vlot in elkaar over en hoewel ze allen voor afzonderlijke thema’s staan, is het totaal toch een organisch geheel. In alle drie de verhalen verliezen de hoofdpersonen geliefden om hen heen.
 Copyright Andreas Pohlman
Beeldtaal
Het imposante auto-ongeluk blijft bijna de gehele voorstelling als een soort beklemmende waarschuwing boven alles uit zweven, doordat de gecrashte auto pontificaal in het midden van het decor blijft staan. Het overige decor is sober, spelers gaan af en aan over een reusachtige, gelaagde, houten vloer. De beeldtaal die hiervan uitgaat is echter krachtig in al haar eenvoud en wordt versterkt door de intieme belichting. Op gezette tijden wordt een lichtbak naar beneden gehesen die de kleur heeft van het desbetreffende verhaal.
Abstracte idealen
 Copyright Andreas Pohlman
De voorstelling bestaat uit de drie afzonderlijke filmdelen en is lang, bijna vier uur. Toch is dat geen seconde te lang, doordat er bijzonder goed en naturel gespeeld wordt.Met name Thomas Schmauser (hij speelt de rol van Karol) speelt subliem en overtuigend. Deze gelaagde voorstelling is bijzonder goed geslaagd. Nu maar hopen dat Johan Simons en zijn Münchner Kammerspiele volgend jaar weer naar Nederland komen met een nieuwe voorstelling.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
