| Artikel |
"Dit stond buiten bij de supermarkt," zegt de bejaarde Anna tegen haar echtgenoot Karel wanneer ze spontaan twee Afrikaanse asielzoekers mee naar huis neemt om te komen eten. Er volgt een avond met dramatische wendingen. Het is de culminatie van vier levensgeschiedenissen die op dat moment samenkomen en met elkaar botsen. Levens die niet bepaald vlekkeloos verlopen zijn. En dat zullen we weten.
 Copyright Phile Deprez
Zielsverhuizingen
De zielen van deze soldaat en boerin komen begin jaren `60 terug in de lichamen van Karel (Bert Luppes) en Anna (Nanette Edens). Het is een theatrale ingreep die enige welwillendheid van het publiek vergt. Van hun huwelijk krijgen we een aantal episodes te zien, waarbij de gebruikelijke clichés de revue passeren: de onwetendheid over seksuele zaken begin jaren `60, de partnerruil een decennium later, de therapeuten in de jaren `80 en vervolgens de New Age met het bijbehorende jargon. Het blijven sketches en Karel en Anna komen niet echt tot leven; al is er hier ook weer het nodige harde leed; een overleden zoon en een dochter met kinderen waar het contact mee verbroken is.
Dan volgt het bewuste etentje; waarbij veel voorspelbare misverstanden te berde worden gebracht. Anna moet aan de broers uitleggen dat de vork naast hun bord er is om hete aardappels mee te prakken. Gop vraagt zich af wat er met `gezellig` bedoeld wordt en Karel legt uit wat een `toetje` is. De gebeurtenissen worden op het eind nog aan elkaar geknoopt om tot een soort van afsluiting te komen. Er wordt een geheim onthuld, er vallen schoten in de badkamer en er ontstaat een kapitaal misverstand, maar dat alles kan het stuk dan al niet meer redden.
Gemiste kans
 Copyright Phile Deprez
De acteurs leunen zwaar op de tekst waarin vooral heel veel verteld moet worden. Verontwaardiging is de overheersende gemoedstoestand. Gop en Antwan zijn verontwaardigd over wat hen is overkomen, Karel en Anna over wat ze elkáár aandoen. Het is een beperkt repertoire aan emoties, dat op den duur gaat vervelen. 'De gebroeders Ouedraogo' tapt uit diverse vaatjes. Soms lijkt het op een documentaire, soms hanteert het de trucs van het theater van de lach. Samen met het obligate gedachtegoed waar het uiting aan geeft, levert het een zwak stuk op.
|
|
Redacteuren gezocht
Ga je graag vaak naar het theater en beschik je over een vlotte pen? Word dan redacteur bij Theaterjournaal! Op vrijwillige basis schrijf je per maand twee of meer artikelen (recensies, festivalverslagen en interviews) die op de website www.theaterjournaal.nl worden gepubliceerd. Kennis van theater en enige schrijfervaring wordt op prijs gesteld. Geïnteresseerd? Mail een motivatiebrief met CV en een artikel dat je zelf hebt geschreven naar: vacature@theaterjournaal.nl
|
|
